12 ഡിസംബർ 2011

ഹാ, ജീവിതം എത്ര മനോഹരമായിരുന്നു!

വനത്തില്‍ ഒരു വഴിപോക്കനെ പുലി ഓടിക്കുകയും മരണ ഓട്ടത്തില്‍ അയാള്‍ ആഴമേറിയ ഒരു പൊട്ടക്കിണറ്റില്‍ വീണുപോവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിനെപ്പറ്റി സുന്ദരമായ ഒരു സെന്‍ കഥയുണ്ട്.




പുരാതനമായ ആ പൊട്ടക്കിണറിലെ തണുത്തജലത്തില്‍ വീണ അയാള്‍ വെള്ളത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്കാണ്ടുപോയി. ഒരു ചീങ്കണ്ണി അയാളെ പിടിക്കാന്‍ വായ തുറന്നുകൊണ്ട് പൊന്തിവന്നു. ഭയന്ന അയാള്‍ എങ്ങനെയോ ജലത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിലേക്ക് പൊന്തിവന്നു. മുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ അയാളെ പിടിച്ചുതിന്നാന്‍ വിശന്ന പുലി അവിടെ കാത്തുനില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ക്ഷണനേരം കൊണ്ടയാള്‍ ചീങ്കണ്ണിക്ക് പിടികൊടുക്കാതിരിക്കാനായി, കിണറിന്റെ ചുറ്റുമതിലിലെ കല്ലുകളില്‍ ഏതിലെങ്കിലും ഒന്നു പിടിച്ചുനില്ക്കാനാവുമോ എന്ന് ആലോചിച്ചു. കിണറിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള മാളങ്ങളില്‍ നിന്ന് പാമ്പുകള്‍ പത്തിവിടര്‍ത്തിനോക്കുന്നു.

വെള്ളത്തിനടിയില്‍ ചീങ്കണ്ണി, കരയില്‍ പുലി, കിണറിനകത്ത് ചുറ്റുമതിലില്‍ പാമ്പുകളും.
അയാള്‍ ഉടന്‍ തൊട്ടുമുന്നില്‍ ഞാന്നുകിടന്ന മരച്ചില്ലയില്‍ പിടിച്ചു പൊന്തുകയും ദീര്‍ഘശ്വാസമയച്ച് കിണറിനടിയിലേക്ക് എത്തിനോക്കുന്ന സൂര്യകിരണങ്ങളെ ആനന്ദത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, 'ഹാ, ജീവിതം എത്ര മനോഹരമായിരുന്നു!' എന്ന് ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുകയും ഓര്‍ക്കുകയും ചെയ്തു.

പിടിച്ചുനിന്ന മരക്കൊമ്പില്‍ തൂങ്ങിനിന്നുകൊണ്ട് അയാള്‍ തലയുയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അദ്ഭുതകരമായ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു. ഒരു തേനീച്ചക്കൂടില്‍നിന്ന് തേന്‍തുള്ളികള്‍ ഇറ്റുവീഴുന്നു. അയാള്‍ തല ഒന്നുകൂടി നേരെയാക്കി നാവുനീട്ടി ആ തേന്‍കണങ്ങള്‍ നുകര്‍ന്നു. അതിനിടയ്ക്ക് അദ്ദേഹം പിടിച്ചുരക്ഷപെട്ട ആ ജീവവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിവേരില്‍ കറുത്തതും വെളുത്തതുമായ രണ്ടെലികള്‍, രാവും പകലും കാര്‍ന്നുതിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം കാണുകയുണ്ടായില്ല.

മരണം തൊട്ടുമുന്നിലുള്ളപ്പോഴും അദ്ദേഹം നാവുനീട്ടുകയും മധുകണങ്ങളുടെ മാധുരി നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതത്രേ മനുഷ്യന്‍! ഇതത്രേ മനുഷ്യന്റെ എന്നത്തേയും കഥ!

യയാതി മരണത്തിനുമുന്നില്‍


യയാതി എന്ന രാജാവിന് വയസ്സ് നൂറായപ്പോള്‍ മരണം വന്നു മൊഴിഞ്ഞു. 'ഒരുങ്ങിയിരിക്കുക, സമയമായി. ഞാന്‍ നിങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാന്‍ വന്നതാണ്.'

യയാതി മൃത്യുവിനെ കണ്ട് വിറച്ചുപോയി. അയാള്‍ പറഞ്ഞു 'ഇതു വളരെ നേരത്തെയായിപ്പോയി' മരണം പറഞ്ഞു 'നൂറു വര്‍ഷങ്ങളായി നിങ്ങള്‍ ജീവിക്കുകയാണ്. നിങ്ങളുടെ മക്കള്‍പോലും വൃദ്ധരായി. നിങ്ങളുടെ മൂത്ത മകന് എണ്‍പതായി. ഇതിലധികമെന്താണ് വേണ്ടത്?'
യയാതിക്ക് നൂറുമക്കളായിരുന്നു, എന്തെന്നാല്‍ നൂറ് പത്‌നിമാരാണദ്ദേഹത്തിന്. അദ്ദേഹം മൃത്യുവിനോടാരാഞ്ഞു. 'അങ്ങേക്കെന്നോട് ഒരു പരിഗണന കാട്ടാന്‍ ദയവുണ്ടാകുമോ? എന്റെ മക്കളിലൊരാളെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയാണെങ്കില്‍ എനിക്കുപകരം അയാളെയെടുക്കുകയും നൂറു വര്‍ഷങ്ങള്‍കൂടി എനിക്ക് ആയുസ്സ് നീട്ടിത്തരുകയും ചെയ്യുമോ?'

മരണം പറഞ്ഞു. 'പകരം ഒരാള്‍ വരുകയാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും അങ്ങനെ ചെയ്യാം. പക്ഷേ, ഞാനതിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. നിങ്ങള്‍ പിതാവാണ്. നിങ്ങള്‍ അധികം ജീവിച്ചു, നിങ്ങള്‍ അധികം ആസ്വദിച്ചു. അങ്ങനെയുള്ള നിങ്ങള്‍ വരാന്‍ തയ്യാറല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ മകന്‍ എങ്ങനെ വരാന്‍ സന്നദ്ധനാവും?'
യയാതി തന്റെ നൂറു മക്കളെയും വിളിച്ചുവരുത്തി. വൃദ്ധരായ മക്കളെല്ലാം നിശ്ശബ്ദരായിരുന്നു. ഒരാള്‍ മാത്രം, പതിനാറുകാരനായ ഇളയ മകന്‍ പറഞ്ഞു: 'ഞാന്‍ ഒരുക്കമാണ്!'

മരണംപോലും ദുഖിതനായിപ്പോയി. മരണം അയാളോട് പറഞ്ഞു: 'താങ്കള്‍ ഒരുവേള നിഷ്‌കളങ്കനായതുകൊണ്ടാവാം ഇപ്രകാരം പറയുന്നത്. താങ്കളുടെ തൊണ്ണൂറ്റിയൊമ്പത് ജ്യേഷ്ഠന്‍മാരും നിശ്ശബ്ദരായിരിക്കുന്നത് നിങ്ങള്‍ കാണുന്നില്ലേ! ഒരാള്‍ക്ക് എണ്‍പത് വയസ്സാണ്, ഒരാള്‍ക്ക് എഴുപത്തി യെട്ട്, വേറൊരാള്‍ക്ക് എഴുപത്, മറ്റൊരാള്‍ക്ക് അറുപത്. അവെരത്രജീവിച്ചു. പക്ഷേ ഇനിയുമവര്‍ ജീവിക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്നു. നീയാണെങ്കില്‍ അത്രയൊന്നും ജീവിച്ചില്ല. നിന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നതില്‍ എനിക്ക് ഖേദമുണ്ട്.'

ആ യുവാവ് മൊഴിഞ്ഞു: 'അങ്ങ് ദുഖിതനാകരുത്. ഞാന്‍ പൂര്‍ണബോധത്തോടെയാണ് വരുന്നത്. എന്റെ പിതാവ് നൂറുവര്‍ഷങ്ങള്‍കൊണ്ട് സംതൃപ്തനായില്ലെങ്കില്‍ ഞാനിവിടെ ഇരിക്കുന്നതില്‍ എന്തര്‍ഥമാണുള്ളത്. എനിക്കെത്രകാലം തൃപ്തനാകാനാകും? എന്റെ തൊണ്ണൂറ്റിയൊമ്പത് സഹോദരന്‍മാരെയും ഞാന്‍ കാണുന്നു. ആരും തൃപ്തരല്ല. അതുകൊണ്ട് എന്തിന് സമയം പാഴാക്കണം? ചുരുങ്ങിയത്, എന്റെ അച്ഛനു വേണ്ടി എനിക്ക് ഇതെങ്കിലും ചെയ്യാനാകുമല്ലോ, നൂറുവര്‍ഷം കൂടി അദ്ദേഹം ഇതാസ്വദിക്കട്ടെ. ഞാനിതുമതിയാക്കി. ആരും തൃപ്തരല്ലെന്നതില്‍നിന്ന് ഒരു കാര്യം ഞാന്‍ പൂര്‍ണമായി മനസ്സിലാക്കി. നൂറുവര്‍ഷങ്ങള്‍ജീവിച്ചാലും ഞാനും ഒരു വേള സംതൃപ്തനാവില്ല. അതു കൊണ്ടിതുമതി...'

മരണം അയാളെ കൊണ്ടുപോയി. നൂറുവര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം മരണമെത്തി. യയാതി പറഞ്ഞു: 'നൂറുവര്‍ഷങ്ങള്‍ വേഗം പോയി, വൃദ്ധരായ മക്കളെല്ലാം മരിച്ചു. പക്ഷേ..... മറ്റൊരു മകനെ പകരം തരാം.... ദയവുകാട്ടണം.'

ഇതുതുടര്‍ന്നുപോയി. ആയിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍! പത്തുവട്ടം മരണം വന്നു. ഒമ്പതുതവണയും ഓരോ പുത്രനെ വീതം കൊടുത്തു. പത്താമത് വട്ടം മരണം വന്നപ്പോള്‍ യയാതി മൊഴിഞ്ഞു, 'നിങ്ങളെന്നെത്തേടി ആദ്യം വന്നപ്പോള്‍ എനിക്കുള്ള അതൃപ്തി ഇപ്പോഴുമെനിക്കുണ്ട്. ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായി, ഒരായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ എന്നെ തൃപ്തനാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ ഒരു പതിനായിരം
വര്‍ഷങ്ങള്‍കൊണ്ടും എനിക്ക് തൃപ്തനാകാനാകില്ല!!...'

ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷങ്ങളും പൂര്‍ണമായി ജീവിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്കേ തൃപ്തിയോടെ മരണത്തിലേക്ക് പോകാനാവൂ. പകല്‍ മുഴുവന്‍ തിന്നും കുടിച്ചും ഉപരിപ്ലവമായ സുഖങ്ങളില്‍ രമിച്ചും രാത്രി മുഴുവന്‍ ഉറങ്ങിയും ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക്. 'ഞാനിതാ ജീവിക്കുകയാണ്' എന്ന തൃപ്തിയോടെ ജീവിക്കാനാവുന്നില്ല, മരിക്കുവാനും. സ്വന്തം ജീവിതത്തിനുനേരെ, ചുറ്റുപാടുകളുടെ നേരെ, സഹജാതരുടെ നേരെ, തന്റെ മുന്നില്‍ അനുനിമിഷം അരങ്ങേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഹാജീവിത നാടകത്തിനുനേരെ നിറഞ്ഞ കൃതജ്ഞതയോടെ, സ്‌നേഹത്തോടെ, ഒരടുപ്പവും കൂടാതെ, ഒരു സാക്ഷിയെപ്പോലെ ഒരാള്‍ക്ക് നോക്കാനാവണം. അപ്പോള്‍, സമയമാകുമ്പോള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അയാള്‍ക്ക് മരണത്തിന്റെ വാതില്‍ കടന്ന് ഇല്ലാതാകാനാവും.

തെറി

ഗൗതമബുദ്ധനും ഒരു സംഘം ഭിക്ഷുക്കളും ഗ്രാമപാതയിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോള്‍ അസന്‍മാര്‍ഗിയായ ഒരാള്‍ ബുദ്ധനുനേരെ ഏറ്റവും അശ്ലീലമായ വാക്കുകള്‍ തുരുതുരാ വര്‍ഷിച്ചു. ബുദ്ധനാകട്ടെ ഒന്നുമറിയാത്തവനെപ്പോലെ നടന്നുപോയി.

ഒട്ടുദൂരം ചെന്നപ്പോള്‍ വഴിയില്‍ക്കേട്ട വാക്കുകള്‍ക്കു നേരെ മനസ്സിലെന്തുണ്ടായെന്ന് ജിജ്ഞാസുവായ ഒരു ശിഷ്യന്‍ ഗുരുവിനോട് ആരാഞ്ഞു.
ബുദ്ധന്‍ പറഞ്ഞു, 'ഒരു കഥ കേള്‍ക്കണോ? വഴിയിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നുപോകുന്ന ഒരാളുടെ അടുത്തേക്ക് മറ്റൊരാള്‍ ഓടിവന്ന് ഒരു പൊതിവെച്ചുനീട്ടി. ആ വൃത്തിയുള്ള പൊതിയ്ക്കകത്ത് കെട്ടുനാറുന്ന മലിനവസ്തുക്കളും അഴുകിയ പദാര്‍ഥങ്ങളുമാണുള്ളത്. വഴിപോക്കന്‍ അതു വാങ്ങാതെ നടന്നുപോയി. അപ്പോളാ പൊതി ആരുടെ കയ്യിലാണുണ്ടാവുക?'
ഭിക്ഷുക്കള്‍ പറഞ്ഞു, 'അതുകൊണ്ടുവന്ന ആളുടെ കൈയില്‍ തന്നെ!'

'ശരി,' ബുദ്ധന്‍ തുടര്‍ന്നുചോദിച്ചു: 'അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ ഒരാള്‍ നിങ്ങളെ ചീത്തവാക്കുകള്‍ വിളിച്ചുപറഞ്ഞാലും നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലേക്കെടുക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ അതെവിടെയുണ്ടാകും?'

ഭിക്ഷുക്കുള്‍ പറഞ്ഞു, 'അത് പറഞ്ഞ ആളുടെ ഉള്ളില്‍ത്തന്നെ!'
'ശരിയല്ലെ?' ബുദ്ധന്‍ സംശയം ചോദിച്ച ശിഷ്യനു നേരെ പുഞ്ചിരിതൂകി.പി.എന്‍ .ദാസിന്റെ കരുണയിലേക്കുള്ള തീര്‍ഥാടനം എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന്)

0 comments:

കമന്റുകള്‍ മലയാളത്തില്‍ എഴുതുവാന്‍: താഴെ കാണുന്ന കോളത്തില്‍ മന്ഗ്ലിഷില്‍ എഴുതിയ ശേഷം key bord- ഇല്‍ Space bar അമര്‍ത്തുക . ശേഷം കോപ്പി ചെയ്തു താഴെ കമന്റ്‌ കോളത്തില്‍ പേസ്റ്റ് ചെയ്യുക

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ